X
تبلیغات
رایتل
l سیاورشن l
سیاورشن
چهارشنبه 23 دی 1383
مصلح مسلح به سلاح عشق

  دو سروده از ابراهیم منصفی ( نیمای جنوب) و علی رضایی شریف که آنها را تقدیم می کنم به دوستان مسیحی ام. امیدوارم در کنار لذت بردن از این سروده ها اندکی هم با فرهنگ و هنر هرمزگان آشنا تر شوید.

   اعترافرامی

   درد مسیح را به یاد آوردم .           

  درد کوبش میخ و مسمار                                               

   بر استخوان                                                                                  

   درد فرو ریزش خار  

   به هیئت تاجی بر سر   

   تا شاه شاهان رنج بشری را

   بگناه عشق و آزادی          بر صلیب سر نوشتی پر شکوه و جاودانه

   باجانیان ودزدان              همسنگ و همگنانه کنند  

     هیهات از این جهالت شرم انگیز

                                                          هیهات!

               ***

   درد مسیح را به پندار آوردم 

   تا از رنج مویه های بی حاصل

   جسم و جان خویش                        ساکت شوم.

   سیمای معصوم و ساده ی

   جوانی از " نازاریا "ی تاریخ

    روغن و رنگ و تخیل        بر کتیبه ئی چوبین 

    چشمانی که از ژرفایی مقدس               هستی و جهان را

    به دریغا دریغی تلخ                 نظاره می کند

    و دهانی معطر و نیمگشاده

    که از بشارت رستگاری       لب پر می زند               

    آه         که انسان را        

   از نا آدمی های سخیف همنوعان خویش

   چه مصیبتی        مقدر است!

    من اما مسیح نیستم که

    بل یکی آدمیزاده ای

   سر به خویش و نادان و مبهوت           از اینهمه عذاب  بی بدیل

    بیزار و بیگانه

    از میخ و تازیانه و خار

                         ***

    پشت پیشانیم         درد             بیداد می کند

    پشت پیشانیم

    خالی از مرهم عشق

    پشت پیشانیم

   جلجتای هزاران مسیح است.

                                                                                       " ابراهیم منصفی "  ۲۴/۹ /۷۵

                                                         با  الهام از پاسیونسن ماتیو اثر باخ و طرح مسیح بر چوب ماندگار قرن ۱۶ میلادی    .......................................................................................................................

 

        باریکه                              شریف

    زیبا ترین ترانه                                                                         

     در نام تو           نهفته است                                              

    جاودانه ترین مسیر                                                        

     مسیر گام های شتابان توست                                  

     باریکه ای که انسان را       

     به سوی خدا ره می نماید                                           

    ــ تسخیر لذتهای حقیر انسانی به جادوی عشق     

    زیباترین ترانه در نام تو نهفته است

    آی نغمه زیبای من ، مسیح ، مسیح،

    مصلح مسلح به سلاح عشق                                               

                         در نبرد طوفانی انسان و سرنوشت 

   جنگ افزارت را به من بسپار             تا گام در گام تو

                                             رهپیمای قله های ابدیت باشم.

    مسیح،مسیح نغمه ی زیبای من          در نجواهای شبانه

    ای نام تو         ناجی نجابت

    امید به معجزه ات می توان بست آیا؟

    تا توان چون تو بودن را در خویش             به تکاپوئی بیهوده

                                                                         ننشسته باشم.

 

                                                                                      "علی رضایی شریف"



عناوین آخرین یادداشت‌ها
[تماس با من]

بازدیدکنندگان : 1362883