خدایا مرا ببخش ! من از اتفاقاتی که می افتد لذت نمی برم!
این چند  روز این قدر سوژه برای نوشتن اطرافم بود که نیازی نبود زحمتی  به خود بدهم . فلان نمایشگاه در فلان بازار، فلان خواننده و چنان کاستی ، رسوایی های شبکه استانی و........... ولی هر وقت می خواستم بنویسم . نمی شد . باید چیز دیگری می نوشتم . و این باید خیلی محکم بود ، خیلی.


                                                                  ***
  چندین هزار نفر در اثر زلزله جان خود را از دست داده اند . تقریبا مثل اتفاقی که برای مردم بم افتاد و تمام دنیا با بم همدردی کرد و بم را تسلا داد . اگر دنیا هم نبود  کسانی در کنار هم بودند که درد مشترکی داشتند . ولی...
 
  صاعقه جان دختر هرمزگانی را گرفت .  باور کنید . صاعقه به صدام ، جرج بوش و دیگر آدم کشها نخورده بود . صاعقه جان یک دختر بی گناه هرمزگانی را گرفته بود که از مدرسه به خانه بر می گشت . نمی گویم اگر او خواهر تو بود ، می پرسم اگر تو برادر او بودی چه می کردی؟ می توانستی گریه کنی؟ نه . چون باور کردنش سخت تر است . امتحانش مجانی است . باور کن . او خواهر همه ماست . و چه کسی می توانست تو را درک کند . به من نشانش بده !

                                                                 ***
   کاش من صاعقه بودم .

                                                                 ***

  چه فایده دارد که من بگویم : تسلیت می گویم و تو بگویی روحش شاد. مگر روحش شاد می شود ؟ شاید روحش هم می خو است بیشتر دراین دنیا شادی کند ...شاید این زندگی تکراری از برزخی که  در آن حتی تلویزیون هم نیست که فیلم تکراری پخش کند ، تازه تر و جالبتر باشد .

خدایا! مرا ببخش! من از اتفاقاتی که می افتد لذت نمی برم !